Sign my
GuestBook

NS 7000 class

Aanbrengen van details aan de bovenbouw

Mei 2006

Zoals al een paar keer gemeld had ik het model een paar keer gespoten maar telkens besloot ik opnieuw te beginnen omdat ik niet tevreden was. Ook nu weer besloot ik het model te strippen hoewel het me best wel veel tijd had gekost om tot hier te komen. Het is beter opnieuw te beginnen dan door te gaan terwijl je niet tevreden bent.

Ik maakte van de gelegenheid gebruik om de witmalen koplampen te vervangen door gegoten messing exemplaren van Philotrain. Het verschil is verbazingwekkend.

 

Zo ook met de veiligheid,

Aanbrengen van de kleine delen

 

Sluitlichten geplaatst.

 

Hier maakte ik een beginnersfout. Ik wilde zoveel mogelijk details aanbrengen als ik maar zou kunnen. Dus ik plaatste zowel front- als sluitlichten aan beide zijden. Dat is erg onlogisch. Personelen zijn van nature "lui", anders gezegd het sleuren met zware koperen lampen is geen pretje dus er zullen alleen maar die lampen op gezeten hebben die strikt noodzakelijk waren. Meestal bleef dat dus beperkt to twee frontlichten òf twee sluitlichten afhankelijk van de rijrichting.

 

Maar gedane zaken nemen geen keer, ik besefte dit pas toen de lok helemaal klaar was, dus ik zit er aan vast.

Hoewel deze foto anderzijds duidelijk laat zien dat de locs met zowel front- als sluitseinen reden. No 7009 in de locomotiefloods te Uithoorn, 22 februari 1950
©CC BY 4.0, Nederlandse Spoorwegen, D.C. Gerdessen. Catalogus nummer 166294, Het Utrechts Archief

Buigen van de pijpen.

Het buigen van pijpen lijkt helemaal niet zo moeilijk maar het was toch een aardige uitdaging. Het is best wel een kunst om uit te mikken waar een bepaalde bocht moet komen en de messing draad daar te laten komen waar jij hem wil hebben. De buis op de foto volgt de kromming van de ketel en het is geen eenvoudige opgave precies dàt te doen: de kromming van de ketel volgen.
Aan de andere kant van de ketel was er nog meer oefenmateriaal voor de grote pijpenbuiger. De luchtpomp en zijn pijpen worden opgebouwd.
De bovenste pijp loopt formeel van de pomp naar het machinistenhuis. Maar ik liet hem eindigen in een gaatje in de vuurkist zodat ik hem goed kon vastzetten. Dat ziet geen mens want het zit achter de waterkasten.

De afsluiter op de onderste buis werd geboord met een 0,5 mm boortje en de twee messing buisjes werden er in gesoldeerd. (boven). Daarna werd de buis pas gemaakt om aan te sluiten op de pomp.

Ook deze pijp eindigde in de vuurkist...

Een zandvalpijp werd geplaatst.

De bel is een tamelijk ruw gietstuk en sprak me niet erg aan. Veel modelbouwers verven hem. Maar echt bellen glommen meestal, opgepoetst door hun trotse personelen.
Ik vijlde het gietstuk glad en schuurde hem steeds fijner met korrel 400, 800 en 1200 schuurpapier.

Daarna werd hij gepolijst met een Proxxon polijstschijf met wat polijstmiddel.

Wat advies

  1. laat de bel niet grijpen in de polijstschijf
  2. laat de bel niet los.

In beide gevallen kiest de bel het luchtruim.

 

 

 

 

Na het polijsten, dat maar een minuut of zo duurt, wordt de bel nabehandeld met een zilverpoetsdoek en blinkt de bel.

 

 

Zoek de verschillen

De dom, fluit en veiligheid kregen een vergelijkbare behandeling.

Het polijsten is beschreven in dit artikel.

Op elektrolytische wijze bracht ik een koperlaag op de schoorsteekroon aan (links).

Dat was een moeizaam proces. Ik kan het niet aanbevelen. Het kan wel maar het resultaat is maar zo zo. De koperlaag is heel dun en hoewel het er aanvankelijk goed uitzag is na twaalf jaar de koperkleur verdwenen door diffusie met het onderliggende witmetaal. Heden ten dage zou ik andere wegen gaan:

  • de kroon afzagen en een nieuwe draaien uit messing of
  • spuiten met Alclad II metaalverven zoals getoond op de rechterfoto (van mijn NBDS 118 project).

Buffers en koppeling geplaatst.

Soms gaat het wel eens mis. De koppeling van witmetaal brak af. Ik repareerde dat met de pen-en-gat methode zoals ik beschreven heb bij het herstel van mijn NS7851. Er is in ieder geval geen zichtbare schade achtergebleven.

Ook dit zou ik nu anders doen. De koppeling zou een geveerde en volledig functionele koppeling van Philotrain zijn.

Boren gebeurt gewoonlijk op de boorstandaard. Het inspannen kost wat extra tijd maar breuk van de boor gaat drastisch terug en de gaten zijn zuiverder en nauwkeuriger.
Drie frontseinen. Links is het toplicht en de andere staan op de omloopplaat. Hoe je die vast moest lijmen was even puzzelen. Ik vertrouwde een lijmverbinding (terecht) niet omdat die niet sterk genoeg zou zijn. Uiteindelijk gebruikte ik dezelfde pen-en-gat methode als zojuist genoemd.
Ik boorde een gat in de achterzijde van de lamp en soldeerde er een pin in. Daarna boorde ik een corresponderend gat in het achterpaneel van de loc en stak de lamp erin met een beetje CA.

Bij de bovenste lamp werd een vergelijkbare aanpak gevolgd, maar met de pin omlaag. Hier was de uitdaging om niet door de gekromde rand van de kolenkast heen te boren. Een examen waarvoor ik duidelijk gezakt ben. De uitstekende pen werd glad gevijld en de randen van het gat gevuld met Milliput. Je ziet er uiteindelijk niets meer van.

Ik verving later de sluitseinijzers op de hoeken van de kolenkast door een eenvoudige gebogen stuk messingdraad om de sluitlichten op te steken. Ook de achterzijde is volbezet met alle lampen.

Tenslotte werden de treden op de cilinders gelijmd.